| 
James Lynchehaun
Hij sleepte Agnes MacDonnel naar
de stallen waar hij haar bruut mishandelde en haar voor dood achterliet.
Buiten alle verwachtingen en zwaargewond overleefde ze de mishandeling.
Haar neus werd afgebeten en ten gevolge van de mishandeling verllor ze
ook een oog. De rest van haar leven droeg ze een zilveren plaat over haar
neus en een sjaal over haar gezicht om zo haar gezicht te verbergen.
Na een intensieve jacht werd Lynchehaun
gevangen genomen maar wist te ontsnappen en bleef spoorloos voor verschillende
maanden, totdat hij gevangen genomen werd en in de gevangenis belandde.
Na zeven jaar wist hij te ontkomen en vertrok hij naar Amerika. Hij werd
wederom gearresteerd in Chicago en er ontstond een politiek debat teneinde
hem uitgeleverd te krijgen aan de Engelse autoriteiten, om hem te laten
boeten voor zijn gruweldaad. Deze pogingen mislukten en Lynchehaun verbleef
verder in Cleveland, Ohio voor meerdere jaren. In het begin op goede voet
met de Ierse gemeenschap aldaar, ging hij bergafwaarts en failliet. Lynchehaun
bezocht Achill nog tweemaal. Een keer in 1907, vermomd als amerikaans
tourist, de tweede keer in 1918, alvorens gearresteerd te worden en gedeporteerd.
Hij stierf in 1937 in Girvan, Schotland op zevenenzeventig jarige leeftijd.
Agnes MacDonnell herstelde langzaam van
haar gruwelijke mishandeling. The Valley House werd in 1902 herbouwd en
Agnes woonde er tot haar dood in 1923. De Gallager familie kocht het huis
in 1942 van Agnes MacDonnell's zoon, Leslie Elliot. |
“Alhoewel
deze vrouw een natuurlijke levenskracht en moed bezit, toch wacht
de arme ziel enkel nog een kort en miserabel leven”…
Rechter Gibson over Agnes McDonnel
in 1895, op het proces van Lynchehaun. De rechter bleek verkeerd
te zijn – ze leefde nog 28 jaar tot de 28ste mei, 1923.
Ballades van die dag geschreven over
James Lynchehaun:
Some years ago here in Mayo, We had
a great outrage; A lady's place in Achill was almost set ablaze.
The Lady too was cruelly used and taken was the man, to Castlebar
Jail they did repair and bring brave Lynchehaun.
If you heard the
murmuring on every barrack wall:
"Surely we will capture him, if he's not gone abroad. And
even then, we'll have him still by extradition law, And surely
we will chain him down for fear he'd climb the wall".
I'm Lynchehan, I'm
Lynchehan, I am that very man, I'm Lynchehan, I'm Lynchehan, Let
them catch me if they can.
The British forces can't
do that Now since the chase began; Sure the people know where e'er
I go, That I am Lynchehan
A cattle drover from Mayo,
Was taken for me twice, Whilst I was looking at the foe, Sure this
was very nice.
Some years ago here in Mayo,
They had a hunt before.
After years of trail they captured me
On Achill's rugged shore.
Three hundred warriors on my track,
Sure many a mile they ran,
O'er barren ground before they found
The Famous Lynchehan.
John Randal MacDonnell
|
|
| 
The Valley House Gate Lodge, bewaakt
door politie, met op de achtergrond The Valley House.
De gebeurtenissen met betrekking tot dit drama zijn
opgenomen in een boek van James Carney: “The Playboy and The Yellow
Lady”. Toneelschrijver J.M.Synge baseerde de hoofdpersoon in “The
Playboy of the Western World” op de beruchte James Lynchehaun.
In 1998 werd "Love and Rage" op locatie verfilmd
in The Valley House. De film is gebaseerd op de gebeurtenissen in het
leven van Agnes MacDonnel en James Lynchehaun. Terwijl de film de nadruk
legt op de haat-liefde verhouding tussen hen, beschrijft de film ook de
sociale en politieke situatie in die tijd; die mogelijk debet zijn aan
de gruweldaad van Lynchehaun. Met Greta Scacchi, Daniel Craig en Stephen
Dillane in de hoofdrollen opende "Love and Rage" het Dublin
Film Festival in 1999.
Afbeeldingen van Agnes McDonnell
|
